header

Diagnoza i terapia Integracji Sensorycznej

Integracja sensoryczna

według J. Ayers jest procesem neurologicznym, w którym następuje organizacja wrażeń zmysłowych płynących do naszego organizmu tak, aby mogły być wykorzystane do celowego działania. Procesy integracji sensorycznej odbywają się w rdzeniu kręgowym, pniu mózgu, móżdżku i w korze mózgowej. Mózg nieustannie odbiera, segreguje i przetwarza bodźce płynące z ciała i środowiska przez wszystkie układy zmysłów - dotyku, czucia głębokiego, układu przedsionkowego, wzroku, słuchu i węchu. Gdy płyną one we właściej organizacji są podstawą do prawidłowego rozwoju ruchowego, uczenia się i zachowania

Brak prawidłowej integracji zmysłowej powoduje, że wysoce skomplikowane procesy takie jak koordynacja ruchowa, planowanie ruchu, percepcja słuchowa czy wzrokowa, mowa, czytanie, pisanie czy liczenie są zaburzone. Procesy integracji sensorycznej to procesy, których nie jesteśmy w stanie obserwować bezpośrednio w mózgu. O ich istnieniu i prawidłowościach możemy jedynie wnioskować na podstawie zewnętrznych objawów. Obserwując zaburzenia w zachowaniu możemy stawiać hipotezy, że są one wynikiem zakłóceń integracji sensorycznej.

Lista objawów stanowiących wskazania do przeprowadzenia badania integracji sensorycznej:

Uwaga: pojedynczy objaw nie stanowi wskazania do diagnozy integracji sensorycznej, lecz występowanie kilku lub tym bardziej kilkunastu z nich - tak. Im starsze dziecko /zwłaszcza po 9 roku życia, gdy zasadniczy rozwój integracji sensorycznej powinien już być ukończony/, tym mniejsza ilość objawów uzasadnia skierowanie na badanie.

1. dziecko nie znajduje przyjemności w zabawach na świeżym powietrzu,

2. ma kłopoty z cięciem nożyczkami, rysowaniem po śladzie, kalkowaniem,

3. gdy pracuje nie pozwala innym stać obok siebie i przyglądać się,

4. ma trudności w przepisywaniu, przerysowywaniu z tablicy,

5. częściej niż inne dzieci w jego wieku odwraca znaki graficzne /cyfry, litery/,

6. podczas dłuższego siedzenia ma trudności utrzymaniem głowy w pozycji pionowej, podpiera ją ręką, kładzie się na stoliku itp.,

7. często myli stronę prawą i lewą, w obrębie własnego ciała, w otaczającej przestrzeni,

8. u dziecka występują trudności z samodzielnym żuciem i przełykaniem pokarmów /preferuje dania papkowate/, z samodzielnym piciem,

9. potyka się i upada częściej niż rówieśnicy, prawie zawsze ma jakiś siniak czy zadrapanie,

10. ma kłopoty z samodzielnym ubieraniem się, zwłaszcza zapinaniem guzików, sznurowaniem butów,

11. rzucanie i łapanie piłki jest dla niego trudnym zadaniem,

12. jest nadmiernie ruchliwe, nie może usiedzieć/ustać w jednym miejscu,

13. nie próbuje pokonywać naturalnych przeszkód w terenie, tylko raczej je omija,

14. poproszone o coś często albo się z tym opóźnia, albo w ogóle zapomina o wykonaniu,

15. niewłaściwie czy wręcz dziwacznie trzyma różne przedmioty codziennego użytku tj. nożyczki, sztućce czy przybory do pisania,

16. w nowym miejscu dziecko czuje się zagubione, potrzebuje sporo czasu by zdobyć orientację w otoczeniu,

17. ma obniżone napięcie mięśniowe lub wady postawy,

18. przejawia duży lęk przed upadkiem lub wysokością,

19. wchodząc po schodach / schodząc częściej niż inne dzieci trzyma się poręczy, niepewnie stawia nogi,

20. nagłe dotknięcie/popchnięcie z tyłu wywołuje u dziecka "reakcję alarmową" niewspółmierną do siły bodźca,

21. ma kłopoty z czytaniem z tablicy,

22. trudno się koncentruje, a łatwo się rozprasza,

23. wchodzi po schodach dostawiając nogi do siebie na każdym stopniu / wzorzec niedojrzały u dziecka powyżej 3 lat/,

24. siadając na krześle czy poprawiając na nim swoją pozycję zdarza się, że spada,

25. ma problemy w samodzielnym myciu się, korzystaniu z toalety,

26. ruchy dziecka są niezgrabne - zbyt zamaszyste, kanciaste,

27. dziecko sprawia wrażenie słabego, szybko się męczy,

28. często chodzi na palcach,

29. jest nadwrażliwe emocjonalnie, często się obraża,

30. nawet drobne urazy wywołują gwałtowną reakcję i długotrwałe narzekania,

31. kiedy próbujemy pomóc dziecku w przyjęciu jakiejś pozycji ciała wydaje nam się ono bezwładne, ciężkie lub sztywne,

32. nabycie nowej umiejętności wymaga od dziecka wielu prób i powtórzeń, ale gdy raz ją opanuje jest to efekt trwały,

33. podczas gimnastyki lub rytmiki wielu ćwiczeń nie jest w stanie wykonać, podobnie podczas swobodnych zabaw ruchowych - nie może dotrzymać kroku rówieśnikom,

34. ma słabe wyczucie odległości - często staje zbyt blisko innych ludzi czy przedmiotów,

35. w porównaniu do innych dzieci czy wymogów sytuacji porusza się zbyt szybko lub za wolno,

36. nie lubi dziecięcego baraszkowania z rodzicami lub rodzeństwem; nie lubi turlać się po podłodze, podskakiwać, robić fikołków,

37. zdarza się, że dziecko zaczyna czytać wyrazy od końca,

38. nie ma dominacji jednej ręki i żadna nie jest dostatecznie sprawna,

39. dziecku często przytrafiają się przykre przygody tj. rozlanie mleka, strącenie wazonu, rozsypanie cukru itp.,

40. wiele czynności samoobsługowych wykonuje z trudem, powoli, niezdarnie; do końca ich nie opanowało,

41. nieumyślnie wchodzi lub wpada na meble, ściany, inne dzieci,

42. dziecko trudno jest skłonić do współpracy z dorosłym lub współdziałania z innymi dziećmi; jest uparte,

43. podczas gier zespołowych zdarza się, że biegnie w innym kierunku niż jego drużyna, w inną stronę niż piłka, którą ma złapać, jest zdezorientowane,

44. nowych aktywności fizycznych tj. : jazda na rowerze, pływanie uczy się długo i z mozołem a czasem mimo wysiłku nie udaje mu się ich opanować,

45. nie lubi karuzeli, czasem huśtawki - miewa potem mdłości,

46. okazuje niepokój, gdy musi oderwać nogi od podłoża, np. wejść na wysokie schody, na drabinkę, usiąść na wysokim stołku,

47. cierpi na chorobę lokomocyjną,

48. źle toleruje czesanie, mycie głowy, podczas mycia zębów miewa odruch wymiotny.

Jeżeli obserwujesz u swojego dziecka wyżej wymienione objawy, lub masz jakiekolwiek wątpliwości związane z jego rozwojem sensomotorycznym - zgłoś się do nas.

Terapia integracji sensorycznej może być prowadzona po wcześniejszych kompleksowych badaniach, prowadzonych przez wykwalifikowanych terapeutów.

Diagnoza integracji sensorycznej składa się z:

- wywiadu z rodzicami dziecka,

- wypełnienia Kwestionariusza Sensomotorycznego przez rodziców,

- obserwacji klinicznej dziecka,

- badania testowego Południowokalifornijskimi Testami Integracji Sensorycznej,

- obserwacji zachowania dziecka podczas badania i reakcji na stymulację sensoryczną.

Celem diagnozy jest ocena funkcjonowania dziecka pod kątem odbierania i przetwarzania wrażeń przedsionkowych, proprioceptywnych oraz dotykowych. Po wnikliwej analizie wyników przeprowadzonego badania terapeuta integracji sensorycznej sporządza pisemną diagnozę i proponuje odpowiednie formy pomocy terapeutycznej.

Terapia SI odbywa się w pomieszczeniu specjalnie do tego przystosowanym i wyposażonym w odpowiedni sprzęt do stymulacji systemu przedsionkowego, proprioceptywnego, dotykowego, a także wzrokowego, słuchowego i węchowego.

Metoda Terapii SI kierowana jest do dzieci:

- z trudnościami w uczeniu się,

- z zaburzeniami rozwoju mowy,

- z ADHD,

- z autyzmem,

- z zespołem Downa,

- z MPD,

- z niepełnosprawnością intelektualną,

- ze złożonymi zaburzeniami rozwojowymi.

Podczas terapii nie uczy się dzieci konkretnych umiejętności, lecz poprawiając integrację sensoryczną wzmacnia procesy nerwowe leżące u podstaw tych umiejętności, a one pojawiają się w sposób naturalny jako konsekwencja poprawy funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego.

GABINET TERAPII DZIECIĘCEJ ZYGZAK

ul. Okrzei 5A

Szczecin

tel. 668 409 401